Voor paraveterinairen en overig veterinair personeel

Het Nevenwerkzaamhedenbeding.

Wil je als werkgever een beroep kunnen doen op een dergelijk beding dan zul je dat expliciet in de arbeidsovereenkomst of het personeelsreglement moeten hebben opgenomen. In de praktijk houdt zo een beding in dat het de werknemer verboden is om ook andere werkzaamheden te gaan uitvoeren behalve als de werkgever toestemming geeft. Wanneer een werkgever deze vraag dan krijgt voorgelegd dient hij de belangen van zijn organisatie tegen die van de werknemer af te wegen.
Zo zou een werkgever goede reden kunnen hebben als de werkzaamheden concurrerend zijn voor zijn praktijk. Bijvoorbeeld de paraveterinair die naast haar werkzaamheden in de praktijk ook bij de dierenspeciaalzaak om de hoek gaat werken. Een andere, heel vaak door werkgevers aangedragen reden is de flexibiliteit van de inzet. Werkgevers die het personeel een parttime flexibele baan geven en vervolgens verbieden om elders te werken om zo het personeel bij vakanties of ziektes van collega’s op meer uren in te kunnen zetten dan gebruikelijk.
Met name deze reden wordt nogal eens in de praktijk gebruikt maar is erg  discutabel en kan het belang van de werknemer schaden. Bij een parttime functie is het heel aannemelijk dat de medewerker onvoldoende verdient om zelfstandig te kunnen wonen en leven. Zeker als de extra inzet maar heel beperkt is. Een verbod op nevenwerkzaamheden is dan onredelijk en in strijd met het goed werkgeverschap.
Moet een nevenwerkzaamhedenbeding dan als totaal ongewenst worden beschouwd? Nee een goed geformuleerd en genuanceerd beding kan voor beide partijen nuttig zijn en helderheid geven op wat wel kan en niet. Het dient dan wel opgenomen te worden in de arbeidsovereenkomst of het personeelsreglement en meer het karakter te hebben van een meldingsplicht dan een verbod. Hoewel een verbod om naast je parttime loondienstverband als dierenarts om de hoek  ook een zelfstandige praktijk uit te gaan oefenen is niet onredelijk.
Het doel van de meldingsplicht kan meer zijn dan de bescherming van praktijk. Als werkgever ben je ook verantwoordelijk voor eventuele overtreding van de Arbeidstijdenwet (ATW), ook als je werknemer twee werkgevers heeft.  Voor de loonheffing kan maar bij één werkgever de heffingskorting worden berekend.
Een andere reden kan zijn dat twee banen zo zwaar zijn dat de werknemer (over)vermoeid op zijn werk komt waardoor deze belemmerd wordt in zijn functioneren of zelfs een gevaar vormt op de werkvloer.
Zowel werkgever als werknemer hebben er baat bij om open met elkaar te spreken over eventuele nevenwerkzaamheden van de werknemer. En in een goede arbeidsverhouding zal dat ook zelden een probleem op leveren. Regels zijn er alleen om excessen te voorkomen. Zorg ook als werkgever dat eventuele effecten van nevenwerkzaamheden besproken worden tijdens het functioneringsgesprek en het schriftelijke verslag daarvan.
Zo wordt het nevenwerkzaamhedenbeding van een koud verbod tot een nuttig instrument voor een goed werkgeverschap en helpt het de belangen van de werknemer te beschermen.

Hans van Embden
Dierenarts, Managing director FlexVet B.V.