Voor paraveterinairen en overig veterinair personeel

Krapte op de arbeidsmarkt

Het is nog maar vijf jaar geleden dat de jonge net afgestudeerde dierenartsen in de rij stonden voor een baan. Een praktijk kon na plaatsing van een personeelsadvertentie tientallen sollicitatiebrieven tegemoet zien.

Jonge dierenartsen waren zelfs bereid “om niet” mee te lopen of mee te werken om maar werkervaring op te doen en hun CV op te poetsen.

Maar tijden veranderen. Nu zijn het de dierenartsenpraktijken die veel moeite moeten doen om een vacature of waarneming in te vullen. Wat is de oorzaak? Welke gevolgen heeft dat?

Er is niet één oorzaak van deze omslag, maar meerdere zaken spelen een rol.

Ten eerste is er een periode geweest van hogere uitstroom uit de faculteit. Het studiepad van het nieuwe curriculum bachelor / master verloopt sneller dan het studiepad van het vorige curriculum. Dit leidde tot hoger aanbod in een periode dat het economisch minder ging in de dierenartsenpraktijken.

Een tweede reden is gelegen in het feit dat de feminisering steeds duidelijker een stempel drukt op de hoeveelheid beschikbaar arbeidspotentieel. Het is gewoon een gegeven dat gezinsvorming gepaard gaat met zwangerschapsverlof en heel vaak ook parttime werken nadat het eerste kind is geboren. Ook jonge vaders willen tijd vrijmaken om te kunnen bijdragen aan de opvoeding van de kinderen. Heel normale en gezonde ontwikkeling.

Andere oorzaken zijn gelegen in de marktontwikkelingen en aantrekkende economie. Er ontstaat weer meer financiële ruimte bij de consument om te besteden, ook aan diergeneeskundige zorg. Dat leidt tot groter aanbod van patiënten. En meer financiële ruimte in een dierenartsenpraktijk kan ook gebruikt worden om meer vrije tijd te kopen. Men wil vaker of langer op vakantie, waardoor er toenemende behoefte is aan tijdelijke vervanging of extra vast personeel. Ook de Overheid (NVWA) heeft de laatste jaren veel jonge dierenartsen aangetrokken en die behoefte zal er komende jaren ook zijn. Kortom de behoefte aan dierenartsen stijgt gestaag.

Wat zijn de te verwachten gevolgen? Het is een economische wet dat bij schaarste van een goed de prijs zal gaan stijgen. Dat is dus ook te verwachten voor de diergeneeskundige arbeid. Dierenartsenpraktijken gaan elkaar beconcurreren op de arbeidsmarkt bij het zoeken naar de juiste kandidaat. Dat hoeft nog niet direct te betekenen dat de lonen fors gaan stijgen, hoewel er een opwaartse druk zal zijn. Hoogte van het loon is niet meest bepalend. Andere zaken, zoals aantal diensten per maand, of ontwikkeling – en scholingsmogelijkheden, en reisvergoeding zijn zeker zo bepalend. Maar ook de sfeer in een praktijk is belangrijk. Hoe gaat men met elkaar om, en de professionaliteit van het personeelsbeleid zijn factoren van belang.

Dierenartsenpraktijken zullen er rekening mee moeten houden dat ze de komende jaren meer tijd en geld kwijt zijn aan personeel en personeelsbeleid. Dat zal er toe leiden dat de tarieven voor de diergeneeskundige zorg ook zullen gaan stijgen. Personeel is immers de grootste kostenpost in een dierenartsenpraktijk.

Voor grote praktijken of ketens van praktijken zal het makkelijker zijn om op deze trends in te spelen dan voor de kleine praktijken. Als kleine(re) praktijk is het dan ook zaak om op tijd voor te sorteren op deze ontwikkelingen. Tijd en geld hiervoor vrij te maken. En als het ontbreekt aan tijd of kennis professionele hulp in te roepen.

Wat zijn de gevolgen voor de werkzoekende dierenarts dan? De eerste gedachte zou zijn dat het nu allemaal lekker makkelijk wordt om een baan te vinden en goed arbeidsvoorwaardenpakket uit te onderhandelen. Een keuze maken uit heel veel aanbiedingen is soms nog moeilijker dan als er een beperkte keus is. Het risico bestaat dat er gouden bergen worden beloofd om de dierenarts binnen te halen en dat het later toch tegenvalt. Als werkzoekende dierenarts blijft het van belang ook te kijken naar: past de baan, de cultuur van de praktijk, en de klantenkring bij mij. Wees zorgvuldig in je keus.

Ongetwijfeld zullen de marktontwikkelingen ook gevolgen hebben voor de relatie tussen de sociale partners in de cao onderhandelingen. Kan een cao nog iets bijdragen of sturen in deze marktontwikkelingen? We gaan het zien komende maanden.

Hans van Embden

Dierenarts, Managing director FlexVet B.V.